او خانه وُ مأوایِ من

دیروز وُ هم فردایِ من

هستیّ و پودُ رایِ من

جانانه ام  ، پیمانه ام

گلدان و هم گلخانه ام

مادر چراغ خانه ام

یک شب تمام هستی ام

پیمانه سر مستی ام

سنگ صبور شکوه ها

آرام و ساکت پر کشید

آتش نشست بر جان من

طوفان شکست احوال من

جام بلورین دلم

افتاد هزاران تکه شد.

                                                                         عابد ساوجی