شنیده ام خیلی تنها شده ای!
راسته که هیچ کس حالت رو نمی پرسه؟
چرا می خوای خودت را تحمیل کنی؟
 کاری بکن که وجودت لمس بشه. اثری از خودت باقی بگذار که در نبودنت هم احساست کنند.
چند روز پیش در محلی با یک کارگر دهداری همقدم بودم. هرکی از کنارمون رد شد بهش سلام کرد! گفتم چطور شده همه احترامت می کنند؟

گفت: اگر تو پیشم نبودی می ایستادم و با هر کدوم از اینها خوش وبش می کردم. درد دل

می کنیم،از نداری و غمها و شادی هاشون میگند و من با جان و دل گوش می کنم. اگر کاری هم از دستم بر بیاید براشون انجام میدم...