خوش به حالت که تمام عصبانیت خودت را روی سیمهای تار یا سنتورت خالی می کنی.
هر وقت می خواهم  سبک بشوم یک قسمت از وجودم دود می شود!.
اگر بخواهم یک نیم روز زندگی    را  بنویسم
خودش یک داستان درام می شود. حیف،آنقدر وقت کم می آورم که گاهی فرصت نمی کنم بند کفشهایم را ببندم و دنبال زندگی بدوم...