باور کنید در نوشته هایم شعار نیست.
اگر به چیزی اعتقاد نداشته باشم نمی نویسم.
حتی داستان هایم رئال هستند و بر مبنای واقعیت هستند شاید به قول معروف روغن داغش را زیاد کرده باشم اما واقعی هستند.
مشکل ما این است که ، به قدری که به دیگران متوسل می شویم به خدا نمی شویم. اگر از ته دل صدایش کنیم جواب می دهد. حالا اگر دور از منطق چیزهایی می خواهیم که عاقلانه نیست تقصیر خدا نیست.
ما دنیا را می خواهیم در حالی که دنیا در وجود خود ماست  آنرا نمی شناسیم.
دنیای مادی مال ما باشد اگر دندان درد داشته باشیم پشیزی ارزش نخواهد داشت.
در یکی از داستان هایم نوشته ام:
وقتی در قبر زنده شدم! چیزی با خود نداشتم. اما اگر دنیا مال من بود حاضر بودم با یک کپسول اکسیژن عوض کنم.