باز کن پنجره را
دم آخر
نفسی تازه کنیم.
 جای همۀ پنجره ها دیوار است. دیوار هم جزعی از خانه است. خانۀ بی دیوار به سینۀ بی دل می ماند.
باید دلی باشد تا دیوار سینه را بکوبد.
وعشقی باشد تا به این سینه و دل معنا بدهد دل بی عشق به دیوار شکسته می ماند که با تلنگری فرو خواهد ریخت .