گاهی به شعرهایی بر می خوریم که خالی از فنون و صنایع ادبی ست اما سراینده با تمام وجود و از بن احساس مایه گذاشته واثری را خلق کرده که با هیچ چیز دیگری مقایسه و تعویض نمی کند. چون برایش مهم نیست که اشکال وزنی دارد یا خالی از صور خیال است.
شعری کوتاه دارم که:
نقدم نکنید
نقد که می شوم
شعرهایم
اندازۀ دلم نمی شود.
بله، هر کس به اندازه دل خودش شعر می گوید نه به اندازه دل کسی دیگر.