افسوسِ جاده هایی را می خوریم که هرگز نرفته ایم.
یاد شب زنده داری هایی دیوانه مان می کند که کنار هم بودیم و قدر ندانستیم.
فرصتهایی را بر باد دادیم که سکوت کردیم و حرفهای آن روز را به روزی دیگر موکول کردیم و امروز ساک را که بر می داریم نمی دانیم تاوان کدام اشتباه را پس می دهیم.
یادروزهایی که با شوق می آمدم تا قبل از آمدنت سلام بکنم وبگویم که روزهایم بی تو نمی گذرد...!.