در میان پر قو، نمی توان از بال شکستۀ عقاب نوشت.

دردمند می تواند، از درد روزگار بنویسد.

مردم شهر در خواب خوش اند.

 شاعر، بر  نردبان خیال سوار است تا ماه و پروین را شکار کند.

 خار و خس را همه شکار می کنند.

شعر به زندگی مفهوم تازه می بخشد و تلخی ها را قابل تحمل. شعرها دریچه ای هستند به سوی شگفتی ها.

شاعر می تواند بر جهان تاثیر گذار باشد .  هیچ بندی نمی تواند اندیشه اش را به زنجیر بکشد.

فردا که ستاره شناسان آسمان را رصد می کنند.

 یک ستاره در آسمان نخواهند یافت!

 امشب، شاعرهمه را برای تو خواهد چید.