حالا دیگه خصوصی یا علنی هیچ فرقی نمی کنه.
خصوصی این حسن را داره که از اول هم خیال خودت را تخت کرده ای که منتظر جواب و تایید نطرت نباشی و راحت.
پس چه چیزی باعث میشه که بازهم برایش بنویسی و خودت را سر کار بگذاری؟
شاید بخاطر احساسی است که فکر می کنی یک روزی او را در جایی می بینی و بهش می گی من فلانی هستم که برات می نوشتم و تو بی جوابم می گذاشتی!.

باز هم به صورت خصوصی ازم تقاضایی می کنی و منهم در حد توانم سعی خودم را می کنم اما معجزه که نمی تونم بکنم  فقط در حد توانم...

حالا چرا این مطلب رو برات نوشتم؟

شده برای یک دقیقه، به تو فکر کنم و از قیل و قال روزگار جدا بشم...!.