چقدر این شعرم را دوست داشتم ودارم
آسمان ابری شد
نم باران باریــــــــــــد
بوی کا گل
تاکجاها کـــــــــــــــه نرفت؟
بوی یاس ازسر پرچین بگذشت
چلچله بوسه به گل داد پرید
گل نیلوفر دید ، خنـدیـــد!
کوچه هم حال غـــــــریبی دارد
نمِ باران
بویِ یاس و
سرِ پرچین
بوسۀ چلچله و نیلوفر
چه قیامت شده بود!؟.
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر ۱۳۹۲ ساعت 11:33 توسط عباس عابـــــــد( ساوجی)
|
باید به پایت