آسمان
بسم الله الرّحمان الرّحیم
پروانه می شوی
(عباس عابد ساوجی )
فصل درو، داغ خانه خرابی را، از بلدر چین بپرس.
کلاغ، با چند قطعه چوب، خانه ای خواهد ساخت بر سقف کاج.
داغ عشق را، از کسی بپرس که، کاسه اش شکسته باشد.
اما، داغ تنهایی، حدیث دیگری دارد.
گفته بودی: هروقت تنها شدی، دلت گرفت، بیا با هم حرف بزنیم.
گفتی : اگر نبودم، سراغم را از آسمان بگیر! حالا دلم گرفته است.
آمده ام حرف بزنم، اما ، این قطعه! ردیف، سنگی که نام تو رویش نوشته است!.
حالا می فهمم، دروازه های آسمان ، از زمین باز می شود!.
+ نوشته شده در جمعه چهارم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 18:11 توسط عباس عابـــــــد( ساوجی)
|
باید به پایت