بنویس، چون حرف می زنی
از هردری گفتن و نوشتن کار زیبایی از آب در می آید.
مثل کاری که خیلی ها می کنند.
از عشق ، نفرت از آدمها، برای او که نمیدانم کیست می نویسید.
خب اینها زیبا هستند، بهتر از آنکه ننویسی و دق کنی!.
سبک می شوی، بر بال خیال سوار می شوی گاهی به آسمان،
گاهی به قعر دریا، حتی به کویر سر می زنی و با خارها و گونهای بیابان صحبت می کنی.
نوشتن، چیزی نیست که نتوانی بنویسی، همه می توانند بنویسند چون حرف می زنند
پس چرا کوتاهی می کنند و قلم را بر نمی دارند؟
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 0:37 توسط عباس عابـــــــد( ساوجی)
|
باید به پایت