...روبروي مزار شهداي گمنام اندیشه، چند بار علم را به عنوان احترام بالا و پایین برد، گوئی تیغه هاي آن به شهداي گمنام سلام میکردند.

 پرسیدم : جثه بزرگی که نداري، با چه جرأتی زیر علم به این سنگینی میروي؟

لبخندي زد و گفت: اینکار عشق خاص خود را می طلبد. وقتی علم به دوش می گیرم نام ابوالفضل را که به زبان می آورم دیگر من نیستم که آنرا حمل می کنم خود ابوالفضل کمکم می کند.

 پرسیدم: زیر  علم چه احساسی داري؟

...وقتی آرام گرفت گفت: یادم می افتد که علمدار کربلا چه غم بزرگی داشت وقتی نتوانست مشک آب را به خیمه ها برساند…

                                                                                                         عباس عابد ساوجی