قبل از آنکه کویر دکتر شریعتی را بخوانم او را خوب می شناختم از سالها قبل، آنوقتی که کتابهایش ممنوع بودند و پسرخاله ام نمی دانم از کجا پیدا می کرد و چون میدانست اهل مطالعه ام یواشکی می داد بخوانم و پس بدهم و کتاب دیگر...
اما وقتی کویرش را خواندم ( سه سال پیش) از بلا تکلیفی مطالبم در امدم . نوشته بود: بعضی از نوشته هایم اجتماعی است که برای مردم می نویسم . بعضی هایشان مذهبی است که همه مردم دوست دارند. اما چیزهایی هست که فقط برای دل خودم می نویسم و مهم هم نیست که دیگران چه بگویند چون فقط برای دل خودم است.
آن وقت من هم به همین نتیجه رسیدم. الان چیزهایی برای دل خودم می نویسم که بسیاری از جوانان حتی از نوشتن اش عاجز هستند خوب برای دل خودم است ، گیریم که پیر شده باشم! برای دل پیر خودم می نویسم.