کودکانه، بدون گناه
دستهایت را،
در دستانم بگذار،
تا نگذاریم هیچ کلاغی در آن آشیانه کند.
وقتی می توانیم،
کبوتران را پرواز دهیم، کلاغ چرا؟
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم دی ۱۳۹۲ ساعت 0:51 توسط عباس عابـــــــد( ساوجی)
|
#تفکرات تنهایی
اندکی ار آثار #عابدساوجی
باید به پایت گل می ریختم
باغچه ام را
خزان زده بود...
عابدساوجی
نوشتههای پیشین
- دی ۱۳۹۸
- مرداد ۱۳۹۸
- دی ۱۳۹۷
- مهر ۱۳۹۷
- خرداد ۱۳۹۷
- بهمن ۱۳۹۶
- دی ۱۳۹۶
- مرداد ۱۳۹۶
- تیر ۱۳۹۶
- خرداد ۱۳۹۶
- اردیبهشت ۱۳۹۶
- شهریور ۱۳۹۵
- فروردین ۱۳۹۵
- دی ۱۳۹۴
- آبان ۱۳۹۴
- مرداد ۱۳۹۴
- تیر ۱۳۹۴
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱