شهر را آدم بــــه آدم در پی ات جـــــــــویا شدم
تا که یک شب دیدمت، دل باختم، رسوا شدم
با نگاهی ساده قلبم را گرفتی، خــــــــــــــوب من!
فکرمی کردم که من عاشق نِمی... امّا شدم!
مثل یک پروانـــــــــــــــه در شمع نگاهت سال ها
سوختم، امّا عزیزم! با تـــــــــــــــــو من معنا شدم
گفته بودی در کنارت تا ابـــــــــــــــــــد هستم ولی
باز رفتی ، باز ماندم، باز مـــــــــــن تنها شدم

                                                                    علی نیکخواه