وطنم ایران
دل به یک خانه نبند
باغجۀ کوچک آن
یادگار پدر مرحوم ات
این خطۀ زخمی به هزاران موشک
وطنت
ایران است
جای مور و ملخ وکفتار نیست
وارث اسلحه ای
نکند دوري دستان تو از قنداقش
گرد بی عاطفگی پخش کند
بنویس
مرد خطربود پدر
قطره بود،
با موج خروشان همراه
بذر یک لالۀ سرخ
سروی شد
به گلستان وطن
***
بنویس !
نکند دوري دستان تو از خودکارت ...
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 11:51 توسط عباس عابـــــــد( ساوجی)
|
باید به پایت